Schemeringen · Collages en foto's · 28 februari  t/m 10 april 2008
 
Inge Pollet (Hulst, 1973) studeerde Vrije Kunst aan ArtEZ (1996) en volgde daarna
de opleidingen Ateliers Arnhem (1997) en de Kopopleiding Docent BKV (2007) aan hetzelfde instituut. Zij woont en werkt in Arnhem.

_________
 
Inge Pollet exposeert bij KCG onder de titel Schemeringen collages en foto's.
Zelf schrijft zij daarover:
 
“Hoe ik zoek naar een universeel schemergroen.
 
Het gaat zo: vanuit een rijdend voertuig (een auto, fiets, de trein is ook heel geschikt) onderga ik een landschap. Ik adem het in, laat het doordringen in mijn gedachten. Soms maak ik foto’s. De foto’s die ik onderweg maak, zie ik als een geluidsspoor bij mijn collages. Ze raken hier aan, gaan er mee samen. Worden soms jaren later pas gebruikt.
 
Wanneer ik dan weer terug ben, laat ik wat ik heb gezien opnieuw mijn geestesoog passeren.
Dan dalen de kleuren in. Als vanzelf wordt er het een en ander aan gefotoshopt in mijn hoofd.
Zo begint het zoeken, het reconstrueren, het passen en meten. Het weer laten herleven van het landschap en wat me daarin trof. Ik rommel wat in een enorme berg foto’s, fotokopieën, boeken tot ik heb gevonden wat ik zocht. Als dat niet lukt, moet ik plaatjes gaan zoeken in een boekwinkel of in de bibliotheek. Het komt best nauw, wat dat moet zijn. Het kan heel lang duren voor ik het juiste huisje of boompje heb gevonden. Een enkele keer kan ik wat ik zoek samenstellen uit meerdere plaatjes. Ik heb wel eens een jaar gedaan over een collage, voor die goed was.
 
Dan begint het lakken en het zoeken naar de juiste kleur. Laatst zat ik in de trein en ik zag een beeldschoon schemergroen veld voorbijkomen. Een mooier groen heb ik nooit gezien, zo op de rand van de dag. Dat schemerige, vaal en tegelijkertijd wanhopig levend, heeft me weken beziggehouden. De schemering is het mooiste moment van de dag.
 
Ik houd erg van de polder en van mistige bossen. Van het moment wanneer het licht een transparante, blauwe deken over de dingen legt. En dan daarna, als de kleur langzaam wegtrekt uit een landschap. Als alles alleen nog maar mijmeren is.
 
De landschappen in mijn collages zijn nergens. Ze zijn voor iedereen herkenbaar. Lege herinneringen, dienstbaar aan ieders projecties. Universele plekken waar je van droomt en die je nooit kunt vinden in de realiteit. Waar melancholie zomaar in vlokjes neer kan vallen als verse sneeuw, en er vreemde dingen gebeuren aan de voeten van bomen. Waar nat gras een bijzondere, meditatieve kwaliteit heeft.”
 
februari 2008
 
www.ingepollet.nl
 

Meer informatie
t 026 351 90 29 info@kcg.nl
Erna aan de Stegge • Francet van Mackelenberg 
www.gelderland.bkdoc.nl